Menu

Afscheid van ‘het blad van Klaas Schilder’

DRF133805_23-Nr7-coverHet einde van het jaar 2014 valt zo ongeveer samen met het einde van De Reformatie. Op 30 december verschijnt na bijna negentig jaargangen het allerlaatste nummer, dat vrijwel in zijn geheel gewijd is aan de geschiedenis van het blad. Op de cover staat een schilderij van Klaas Schilder, de grote voorman van De Reformatie die jarenlang week in week uit het blad volschreef.

Niet veel van de huidige lezers van De Reformatie zullen de Vrijmaking bewust meegemaakt hebben. Joop Alberts (92) uit Utrecht leest het blad al sinds zijn tienerjaren, dus al bijna tachtig jaar. Hij schat dat hij zo rond zijn achttiende een abonnement nam. Alle veranderingen van het blad door de jaren heen deden hem niet afhaken. Desgevraagd kan hij geen enkele auteur noemen die hij steevast oversloeg. In een interview vertelt hij dat hij door twee ijkpunten in zijn leven gevormd is – een dubbele bevrijding: de oorlog en de bevrijding enerzijds, en de kerkstrijd en de Vrijmaking anderzijds. Alberts is blij met het streven naar eenheid tussen kerken. Hij merkt op: ‘De Bijbel wordt tegenwoordig zo anders gelezen en uitgelegd dan vroeger, maar je moet er niet mee aan de haal gaan.’

Aan zes (ex-)hoofdredacteurs, te weten J. Douma, K. Veling, M. te Velde, B. Kamphuis, A.L.Th. de Bruijne en B. Luiten, is gevraagd wat hun voor ogen stond met het blad en hoe ze terugkijken op de periode waarin zij er leiding aan gaven. In dit artikel is goed de verschuiving zichtbaar in de manier waarop er in de kerken in het algemeen en in De Reformatie in het bijzonder tegen leidinggeven aangekeken werd en hoe daarmee werd omgegaan. Juist ook op dat punt was er in het verleden wel spanning binnen de redactie merkbaar.‘In de actuele discussies in de jaren tachtig was De Reformatie meer een platform geworden dan een strijdbare aanvoerder,’ zegt Veling bijvoorbeeld. Luiten vindt dat De Reformatie ook in de afgelopen jaren wel degelijk leidinggaf, maar vooral door te inspireren. ‘Kerk-zijn is een dynamisch  gebeuren,’ zegt hij in het artikel. ‘Dat hebben K. Schilder en J. Kamphuis ook steeds benadrukt.’

George Harinck promoveerde in de jaren negentig op de vroege geschiedenis van De Reformatie en schrijft in dit allerlaatste nummer van het blad een overzicht van de eerste vijftig jaar. ‘Schilder, die schreef alsof je een kraan opendraaide, wist met zijn journalistiek duizenden te inspireren met het adagium dat het een diep geluk is gereformeerd te zijn.’

Verder in dit nummer onder andere een collage van allerlei verschillende en bijzondere covers van De Reformatie door de jaren heen en een kort artikel dat ingaat op de redactiewisseling in 1956 die destijds de aanleiding vormde voor de oprichting van Opbouw. De Bijbelmeditatie is gewijd aan Psalm 103:5, het vers dat jarenlang de ondertitel vormde van het blad: ‘Die uwe jeugd vernieuwt als eens arends.’