Menu

Migrantenkerken

Veel migrantenkerken – van orthodox tot protestants – krijgen asielzoekers over de vloer. De migrantenkerken groeien en zijn volgens Samen Kerk in Nederland (SKIN) een baken van hoop in het seculariserende Nederland waar veel oorspronkelijke kerken aan het leeglopen zijn.

SKIN hanteert de volgende definitie: ‘In de traditionele zin van het woord zijn migrantenkerken niet-autochtone christelijke geloofsgemeenschappen in Nederland, gesticht door migrantenchristenen.’ Maar deze vlag dekt de lading al lang niet meer want onder de naam migrantenkerken schuilt inmiddels een grotere variëteit. Sommige kerken zijn onderdeel van wereldwijde kerkgenootschappen, zoals rooms-katholieke migrantenparochies of oosters- en oriëntaals-orthodoxe kerken. In toenemende mate maken ook autochtone christenen deel uit van de oorspronkelijke migrantenkerken. De vereniging SKIN probeert de laatste jaren ook de term ‘internationale en/of interculturele kerken’ ingeburgerd te krijgen.

Volgens de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) dienden vorig jaar 58.880 asielzoekers een aanvraag in voor een verblijfsvergunning.
De meesten kwamen uit Syrië (27.700) en Eritrea (8.400). Van de eerste groep is tussen de tien en vijftien procent christen, schat vluchtelingenorganisatie Gave. De Eritreeërs zijn overwegend lid van de Eritrees-Orthodoxe Kerk.

Volgens een schatting van het Katholieke Allochtonen Pastoraat en SKIN zijn er minstens achthonderdduizend christenmigranten in Nederland, van wie het merendeel rooms-katholiek is. In meer dan 75 talen worden kerkdiensten gehouden. Er zijn ongeveer twaalfhonderd migrantenkerken. Maar het is de vraag of deze cijfers nog kloppen. Bron is het boek Migranten in Mokum uit 2006, dat het geschatte aantal christenmigranten aan de hoge kant noemde. Maar de wereld is sindsdien ingrijpend veranderd – oorlogsgeweld, toenemende christenvervolging en economische tegenslagen brachten ook christenen naar ons land.
SKIN
Skinkerken