Opinie20 mei 2020

Het leven als een damp

Een damp, een ochtendnevel, daarmee vergelijkt Jakobus ons leven. En de Prediker gebruikt een vergelijkbaar woord om het leven aan te duiden: alles is ijl… lucht (Hebreeuws: hevel). Dat roept het beeld op van een nevel die ’s morgens nog hangt, maar in de loop van de dag verdwijnt. De nevel kan zomaar komen opzetten en even plotseling verschijnen als verdwijnen.

‘U bent immers maar damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt.’
(Jakobus 4:14)

Het leven als een damp
Wat is de damp die op een zomermorgen over het veld hangt, vluchtig. Fragiel, weinig duurzaam, voorbijgaand. Zo is het mensenleven ook, het kan in een mum van tijd voorbij zijn. Je kunt het niet vasthouden en hebt er al evenmin grip op. Dat het leven niet maakbaar is, laat de coronacrisis als nooit tevoren zien.

Dit komt overeen met wat de dichter van Psalm 39 zegt: herinner ons eraan dat het leven vluchtig is.
Geef mij weet van mijn einde, HEER,
van de maat van mijn levensdagen,
laat mij weten hoe vergankelijk ik ben.
U maakte mijn dagen een handbreed lang,
mijn levensduur is niets in uw ogen,
niet meer dan lucht (Hebreeuws:
hevel) is het bestaan van een mens.

Het leven is gegeven. Daar gaan wij helemaal niet over. Het leven is niet ons persoonlijk bezit.

Lees dit hele artikel van de maand uit Nader Bekeken (mei 2020, Jaargang 27)